Meditatie - Vertrouwen in aanvechting Meditatie - Vertrouwen in aanvechting

In de afgelopen tijd werd ik bepaald bij psalm 77, een psalm van Asaf.
Boven de psalm hebben de vertalers geschreven: “Vertrouwen in aanvechting”.
Asaf schrijft deze psalm nadat hij een moeilijke tijd heeft meegemaakt. En nergens uit de psalm blijkt dat de omstandigheden waarin hij zat, zijn veranderd. Wel maak ik uit de psalm op dat zijn mind-set, zijn manier van denken over deze omstandigheden, is veranderd.

Ik vind Asaf eerlijk en kwetsbaar in dit lied. Hij wil de ander tonen hoe hij zich voelde en wat hij dacht in moeilijke omstandigheden. Asaf heeft iets geleerd en daarmee wil hij de zangers en de luisteraars een weg wijzen, wil hij hen bemoedigen. De psalmist leerde dat een in zichzelf gekeerde houding hem geen uitkomst heeft gebracht. In de ellende merkte hij dat terugzien en gedenken hem op weg leidde. Hij zag daardoor dat God in de nood nabij is. Dat vroeger in moeilijke tijden ook uitkomst is gekomen. Hij leerde weer te vertrouwen op God. Op Hem, wiens Naam is: “Ik was, Ik ben en Ik zal zijn”. De dichter is gaan denken aan de wonderen van vroeger. Het geeft aan dat hij zijn moeiten en zorgen gaat ontstijgen, dat hij erboven uit wordt getild. Het leidt tot lofprijzing van God.

Deze boodschap wil Asaf meegeven aan bezoekers van de tempel. Als een bemoediging voor hen die zich, in de nood, wenden tot de Eeuwige.

Asaf, voor mij ook een voorbeeld van een gelovige in onze tijd. Ook wij kunnen ons zomaar ineens afvragen waar God is. Of Hij al het leed wel ziet, of Hij weet van twijfel en moeite, ziet wat individualisme uitwerkt enzovoort. Vragen die je soms aan kunnen vliegen. Vragen die, wanneer je alleen bent en/of wanneer je ’s nachts eens ligt te piekeren, heel groot kunnen worden. Je kunt zelfs onzeker worden omdat je het gevoel hebt dat je dit soort vragen eigenlijk helemaal niet mag stellen. Ik vond het zo eerlijk dat Asaf in vers 7 tot en met 10 laat zien dat hij te dealen had met deze vragen. Psalm 77 leert dat er in de nood tot Hem mag worden gegaan. Dat we onze vragen mogen stellen, maar tevens dat we opgeroepen worden om terug te denken. Ik denk dat dit een van de dingen is die we, levend vanuit het nieuwe verbond, van deze psalm kunnen leren: Zijn Hand was het die ons heeft uitgeleid uit het land van verdrukking. Hij was het die ons heeft vrijgekocht door Zijn bloed. Hij is het die heeft gesproken: “Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde en zie Ik ben met u al de dagen tot de voleinding der wereld”.

Met deze kennis mogen we onderweg zijn. Vertrouwend op Zijn Woord, dat een lamp is voor onze voet, ons pad ten licht om ’t donker op te klaren.

Zo wordt Gods volk uitgeleid, toen, nu en morgen.

Hij heeft de macht, Hij heeft ons bevrijd, Hij is met ons, Immanuel.

 

Met vriendelijke groet,

 

Sander Janse

terug